Sea Slug

เรื่องเริ่มที่เขาหลัก หมู่บ้านในจังหวัดพังงา ที่อยู่ทางใต้ของภูเขาชื่อเดียวกันนิดเดียว ฉันเห็นทากทะเลครั้งแรกที่นั่น แล้วคิดว่าพวกมันสวยดี เรื่องอาจจบแค่นั้นก็ได้ แต่ฉันยังอ่านเรื่องของพวกมันต่อไป และยิ่งอ่าน พวกมันก็ยิ่งไม่ธรรมดา

จากนั้นฉันได้ใช้เวลาหลายเดือนในชุมพร ลงดำน้ำจากฝั่งที่อ่าวใหญ่แทบทุกวัน นั่นแหละที่ทำให้ฉันหลงพวกมันจริง ๆ ทุกเช้าที่เดินลงน้ำโดยไม่รู้ว่าจะเจออะไร แล้วก็แทบจะเจอสิ่งใหม่ทุกครั้ง สีที่ไม่เคยเห็น รูปร่างที่ดูไม่สมเหตุสมผล สิ่งมีชีวิตตัวเล็กเท่าเล็บโป้งที่มีลวดลายแบบที่ฉันคงคิดเองไม่ออก สมุดบันทึกการดำน้ำของฉันค่อย ๆ ไม่ได้เป็นบันทึกความลึกอีกต่อไป แต่กลายเป็นบันทึกของพวกมัน

มีทากทะเลที่รู้จักแล้วมากกว่า 3,000 ชนิด และนักวิทยาศาสตร์ก็ยังพบชนิดใหม่ ๆ อยู่เรื่อย ๆ ชื่อ nudibranch มีความหมายว่า “เหงือกเปลือย” มาจากพู่เหงือกบนหลังที่พวกมันใช้หายใจ ส่วนใหญ่พวกมันไม่ได้ซ่อนตัว สีจัดจ้านเหล่านั้นคือสัญญาณเตือน บอกสิ่งมีชีวิตที่อาจกินพวกมันว่าไม่ควรลอง นักดำน้ำเรียกพวกมันว่าผีเสื้อแห่งท้องทะเล และเมื่อเริ่มมองหาแล้ว ก็หยุดไม่ได้

ปัญหาก็คืออย่างนั้นจริง ๆ ฉันอยากมองพวกมันต่อ แม้ไม่ได้อยู่ในน้ำ งานออกแบบนี้จึงเกิดขึ้นจากตรงนั้น และต่อมาก็กลายเป็นการ์ดพร้อมภาพประกอบทากทะเล 52 ใบ หนึ่งใบต่อหนึ่งตัว เพื่อให้พวกมันได้ตามขึ้นมาด้วย ในช่วงพักระหว่างไดฟ์ ระหว่างนั่งเรือนาน ๆ และในวันที่คั่นอยู่ระหว่างทริป